از اسلام فقط با یک نیرو میشود پاسداری کرد و ان علم است و ازادی دادن به افکار مخالف و مواجهه صریح و روشن با ان ها

جایگاه امر به معروف و نهی از منکر

اگر میخواهید در نزد ملل جهان ارزش پیدا کنید  که هم بلوک شرق روی تو حساب باز کنند و هم بلوک غرب سرنوشت تو ررا در اختیار نگیرد و برای تو تصمیم نگیرد امر به معروف و نهی از منکر داشته باشید ،همبستگی و همدردی داشته باشید اخوت و برادری اسلامی را زنده کن، از بی خبری پرهیز کن ،از ضعف پرهیز کن

• پیرامون انقاب اسلامی
• حماسه حسینی

باید باور كنى و مى دانم كه حق دارى اگر باور نكنى.

من هم باور نكرده ام, آن روز را كه تو آمدى و در كنارم نشستى و گفتى كه چرا سلام مرا جواب نمى دهى! و چقدر برایم سخت بود. در دریاى چشمان توفانى تو غرق بودم و بغض گلویم را مى فشرد كه در دل هزار بار, سلامت را جواب مى دادم تا بدانى هنوز هستم...

هستم كه دست مجروحم را به كمك دست دیگرم بالا بیاورم و اشك را از چشمان دریایى تو كه بر خاك قبرم مى ریزد, پاك كنم; هنوز هستم تا سرم را به دست بگیرى و درد دل كنى و من پهلویم درد بگیرد و رویم نشود كه به تو بگویم...

على من! مولاى من! من فاطمه ام... همان فاطمه اى كه همراه تو بود. حتى آنگاه كه از مهاجر و انصار كمك مى خواستى و صد افسوس كه آنان حقیقت را بر مصلحت ترجیح ندادند و به خانه خزیدند و خورشید را به فراموشى سپردند و حتى یك بار هم سرى به تإثر تكان ندادند تا دلت آرام شود.

على جان! رفیق خوب تنهایى هایم!

امشب كه باز پیشم آمده اى, دیگر مى خواهم بگویم... فقط به تو! كه شبها از درد پهلوى شكسته خوابم نمى برد ولى حتى یك بار هم صدایم در نیامد تا احساس غربت نكنى و تنهایى ات بیشتر نشود.

همسر عزیزم! من خوشبخت ترین زن دنیا بودم, چون تو را داشتم. من بهترین همسر عالم را داشتم. من مظلوم ترین و تنهاترین همسر عالم را داشتم. تو امیر مومنان بودى اما جاهلان این را نمى فهمیدند.

از هرچه دلت گرفت, از هر كه دلت شكست با فاطمه ات بگو. همسر خوبم! سینه مجروح زهرا همیشه از آن توست و صندوق دار اسرار غربتت.

مى دانى چرا مرگ فاطمه ات این قدرها به تاخیر افتاد؟ به خاطر تو... به خاطر تویى كه تنها شدى.

تویى كه امشب زانوهایت تا شده اند و كنار قبر من نشسته اى و انگار فراموشت شده كه حسین, خوابش نبرده است و زینب مادرى مى كند و تو... تو تنهاى تنها, هم ناله چاه و نخلستانى!

حق دارى... حق دارى كه با دستانت بر خاك مزارم چنگ زنى.

ماه هم حق دارد كه چهره اش را از تو بپوشاند و خاك قبرم را تاریك كند و نگذارد كسى اشكهاى تو را ببیند. حق دارى, حق با توست و تو.

با حق هستى.

پسر عمو وجود تو مایه آرامش فاطمه است.

على من! گریه كن! اما نه برخود كه بر من؛ برفاطمه ات كه بى على است, كه بى تو است.

همسفر زندگى ام!

آن روز حتى سلمان و مقداد را هم به كمك نخواستم تا ثابت كنم كه با پهلوى شكسته و با دست مجروح و صورت نیلى هم نباید دست از دامان امام زمان خود كشید, نباید حریم ولایت را بى دفاع گذاشت.

تنها دفاع كردم تا همه بدانند كه در آن كوچه یك نفر هم به كمك من و تو نیامد.

صورتم را از نگاهت پوشاندم تا مبادا احساس شرم كنى كه مبادا غصه بخورى. پهلوى شكسته ام را از چشم زینب پوشاندم و اشكهایم را از چشمان حسنین علیهم السلام.

آن شب حتى ام كلثوم هم كنارم نشست و پیشانى ام را بوسید. چشم باز نكردم و گذاشتم فكر كند كه مادر آرام خوابیده است و توانسته مادر را غافلگیر كند.

اما تو همه چیز را فهمیدى. این را از نگاهت دانستم, از زود به خانه آمدنت و تا دیروقت بیدار ماندنت.

از نگاههاى نگران و مضطربت, از نواى امن یجیبت و از چشمهاى عذر خواهت كه به زبان بى زبانى مى گفت: اینها همه اش به خاطر من است)!

عزیزم! على جانم! فاطمه ات كتك خورد اما اینها همه به خاطر تو بود.

على جانم! على جان!

دوست دارم تا صبح بر مزارم باشى اما باید بروى كه امشب حسین بهانه مرا گرفته است و تا تو نروى آرام نمى گیرد و زینبم كوچكتر از آن است كه آرامش كند.

همسرم! امام مظلومم! برو دست خدا به همراهت.

برو مهربان فاطمه تا سحر چیزى نمانده است

منبع:سایت تبیان

   مبارک بادت این سال و همه سال            همایون بادت این روز و همه روز

سال نو  که از راه میرسد برگی دیگر از دفتر عمر را می بندد  و دفتر دیگری را در مقابل چشمانمان  میگشاید:وبه راستی که این غافله عمر عجب میگذرد!

مزرع سبز فلک دیدم و داس مه نو          یادم از کشته خویش امد و هنگام درو

ز کوی یار می اید نسیم باد نوروزی               از این باد ار مدد خواهی چراغ دل بر افروزی

سخن در پرده میگویم چو گل از غنچه بیرون ای     که بیش از ینج روزی نیست حکم میر نوروزی

اللهم عجل الولیک الفرج............................

داره عید میشه و همه مشغول خانه تکانی!

ایا هیچ فکر کرده ایم در خانه تکانی دل٬ امسال کدام یک از رذایل اخلاقی را از خانه دل بیرون خواهیم کرد؟

باز هم بهار اومد و با اومدنش زندگی را به دنیا بخشید

خونه ها و خیابان ها بوی تازگی گرفت

چهره شهر  عوض شد

همه چی در حال تغییره

مهمتر از همه٬ سن ما هست که دویاره یکسال به سن همه ما افزوده میشه

ایا بخشش ما بیشتر میشه

ایا خوش اخلاقی ما بیشتر میشه

ایا همت و تلاش ما برای یاری امام عصر بیشتر میشه

ایا روح ما هم  بزرگتر میشه

سال قبل خیلی ها(کودک جوان نوجوان پیر) فرصتشون تمام شد و از این دنیا به دیار باقی شتافتند اگه امسال نوبت ما باشه ٬ ایا اماده هستیم

ایا توی اون دنیا جایی را برای خودمون اماده کردیم

یادمان باشد که قائم آل محمد هنوز منتظر ماست

تو خود ای گوهر یکدانه کجایی اخر

                                        کز غمت دیده ی مردم همه دریا باشد

خراشهای عشق...! 

در یک روز گرم تابستان پسر کوچکی با عجله لباسهایش را درآورد و خنده کنان داخل دریاچه شیرجه رفت. مادر به کودکش نگاه میکرد و از شادی کودکش لذت می برد.

در همان لحظه مادر ناگهان تمساحی را دید که به سوی فرزندش شنا می کرد.  وحشت زده به سوی دریاچه دوید و با فریاد پسرش را صدا زد. پسر سرش را برگرداند ولی دیگر دیر شده بود...

تمساح با یک چرخش پاهای کودک را گرفت و به زیر آب کشید. مادر از راه رسید و از روی اسکله بازوان پسرش را گرفت. تمساح پسر را با قدرت می کشید ولی عشق مادر به کودکش آنقدر زیاد بود که اجازه نمی داد پسر در کام تمساح رها شود.

کشاورزی که در حال عبور از آنجا بود صدای فریاد مادر را شنید. به طرف مادر دوید و با چنگک محکم بر سرتمساح زد و او را فراری داد.پسر را سریع به بیمارستان رساندند. . .آرواره های تمساح پاهایش را سوراخ کرده بود...دو ماه گذشت تا پسر بهبود پیدا کند

بعداز بهبودی پسر خبرنگاری که با کودک مصاحبه می کرد از او خواست تا جای زخم هایش را به او نشان دهد.پسر شلوارش راکنار زد و با ناراحتی زخمهایش را نشان داد.سپس با غرور خراشهای بازوهایش را نشان داد و گفت:

این زخمها را دوست دارم.

اینها خراشهای عشق مادرم هستند.!!